نامه ای از 30 فروردین 99

سلام آتنا

منم گذشته ی تو!

احتمالا تعجب کنی از این که چرا قبلا این نامه احمقانه رو برات نوشتم اما بهت اطمینان میدم که دلیل خوبی برای این کار دارم.

میخواستم اهدافی رو که در گذشته برای خودم تعیین کرده بودم رو بهت یادآوری کنم:

ورزش کردن

بیشتر خوابیدن

کتاب خواندن

بلند کردن موهام

خوردن غذای سالم

و از همه مهمتر :

زنده ماندن

من نمیدونم در حال حاضر چه کاری انجام میدی و خیلی معتقدم که در آینده شادتر خواهی بود ( هنوز نتونستم به این فکر کنم که ممکنه کارها در جهت بد پیش برن).

من میدونم که میتونی هر سختی ای رو تحمل کنی و تو خیلی عالی و دوست داشتنی هستی. من فقط ازت میخوام که هیچ وقت امیدت رو از دست ندی. چیزهایی هستن که تو اون ها رو خیلی دوس داری. چیزهای زیبا و شکفت انگیز که به زندگیت معنا می دن.

هرگز از خودت و آینده خودت دست نکش.

ما یبار آیندمونو درست کردیم و دوباره درستش خواهیم کرد.

دوست دار تو آتنا

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *